بسیاری از متقاضیان مهاجرت، هدف نهایی خود را دریافت “اقامت کانادا” می‌دانند، اما واقعیت این است که بین داشتن کارت اقامت دائم (PR) و داشتن پاسپورت کانادایی (شهروندی)، تفاوت‌های حقوقی و رفاهی مهمی وجود دارد. در این مقاله به زبان ساده بررسی می‌کنیم که هر کدام چه مزایایی دارند و چگونه می‌توانید از یکی به دیگری برسید.

اقامت دائم (Permanent Residency) چیست؟

مقیم دائم کسی است که شهروند کانادا نیست اما اجازه دارد به صورت نامحدود در این کشور زندگی و کار کند. شما به عنوان یک دانشجو پس از فارغ‌التحصیلی و از طریق برنامه‌هایی مثل Express Entry یا PNP می‌توانید به این جایگاه برسید.

مزایای مشترک PR و شهروندی:

حق کار و تحصیل:

در هر نقطه‌ای از کانادا که بخواهید.

خدمات درمانی:

بهره‌مندی از بیمه سلامت رایگان (که در مقاله هزینه‌های زندگی در کانادا به هزینه‌های جانبی آن پرداختیم).

حمایت قانون:

برخورداری از تمام حقوق و آزادی‌های اساسی تحت منشور حقوق بشر کانادا.

تفاوت‌های کلیدی (آنچه مقیم دائم ندارد):

۱. حق رأی و فعالیت سیاسی:

فقط شهروندان می‌توانند در انتخابات شرکت کنند یا کاندید شوند.

۲. مشاغل دولتی خاص:

برخی از پست‌های حساس نظامی یا امنیتی نیاز به شهروندی دارند.

۳. پاسپورت کانادایی:

مقیم دائم همچنان با پاسپورت کشور اصلی خود سفر می‌کند.

۴. خطر ابطال اقامت:

اگر مقیم دائم مرتکب جرم سنگینی شود، امکان دیپورت وجود دارد، اما شهروند هرگز دیپورت نمی‌شود.

قانون حضور فیزیکی (Physical Presence):

برای حفظ PR، باید ۲ سال از هر ۵ سال را در کانادا باشید. اما برای گرفتن شهروندی، باید حداقل ۳ سال (۱۰۹۵ روز) از ۵ سال گذشته را در خاک کانادا حضور فیزیکی داشته باشید.

نکته برای دانشجویان:

اگر با ویزای تحصیلی کانادا در این کشور بوده‌اید، نیمی از روزهای حضور شما (تا سقف یک سال) برای زمان لازم جهت دریافت شهروندی محاسبه می‌شود!

اگر هدف شما ثبات کامل و دریافت یکی از معتبرترین پاسپورت‌های جهان است، اقامت دائم تنها ایستگاه پیش از مقصد نهایی یعنی شهروندی است.